1240-1320 yılları arasında yaşamış olan Yunus Emre, Anadolu’da Türkçe şiirin öncüsü olmuştur.Ozanlığının yanı sıra, işlediği konular nedeniyle Türk edebiyatının en büyük isimlerinden birisi sayılır.Hayatına dair belgeler çok sınırlı sayıda olan Yunus Emre’nin “mescitte, medresede çok ibadet eyledüm.” gibi sözleri olduğu halde medrese eğitimi görüp görmediği tam olarak bilinmemektedir.

Yunus Emre, eski Rumca ve Grekçeyi de iyi biliyordu.Eski Yunan edebiyatı ve bu edebiyatın gerektirdiği mazmunları öğrenmişti.Dört kitabın (Tevrat, Zebur, İncil, Kur’an) hepsini çok iyi incelemişti.Kısaca Yunus Emre çağının alimiydi.

Yunus’un yaşadığı yıllar, Anadolu’nun iç kavga ve çekişmelerle, siyasi otorite zayıflığıyla uğraştığı yıllardır.Halk kıtlık ve kuraklıklarla pençeleşmektedir.Yunus Emre eserlerinde insan sevgisine dayanan bir görüşü geliştirmiş, şiirlerinde Allah sevgisini, aşk ve güzel ahlakı, her türlü batıl inanca karşı gerçek İslam düşüncesini işlemiştir.

Yunus Emre’deki insanlık sevgisi Allah’a olan sevgisiyle açıklanmaktadır.Özelikle Allah’a olan derin sevgisini ifade eden en çarpıcı sözlerinden biri “Yaradılanı hoş gör Yaradan’dan ötürü.” sözüdür.

Yunus Emre’ye göre insanlar din, mezhep, ırk, millet, mevki, sınıf farkı gözetilmeksizin sevilmelidirler.Her insan Allah’ın ruhunu taşıdığına göre, farklı muamele görmemelidir.